“ಮಾಸ್ಟರ್ ಮಂಜುನಾಥ್ ಕಂಡ ಶಂಕರ್ ನಾಗ್”

ಮೇಕಿಂಗ್ ಆಫ್ ಮಾಲ್ಗುಡಿ ಡೇಸ್ - ಭಾಗ 10

(ಸ್ವಾಮಿ ಆಂಡ್ ಫ್ರಂಡ್ಸ್ ಸ್ವಾಮಿ, ಅಥವಾ ಮಾಸ್ಟರ್ ಮಂಜುನಾಥ್ ಅವರ ನೆನಪುಗಳು)


ಪರಮ್: ನಮಸ್ಕಾರ ಸರ್, ಇದು ನನಗೆ ಪರ್ಸನಲ್ ಆಗಿ ಒಂದು ಥ್ರಿಲ್ಲಿಂಗ್ ಮೂವ್ಮೆಂಟ್. ಯಾಕಂದ್ರೆ ಇಷ್ಟು ದಿವ್ಸ ನಾವು ಸ್ಕ್ರೀನ್ನಲ್ಲಿ ನೋಡ್ತಿದ್ದ, ಸ್ವಾಮಿ ಯವರ ಮುಂದೆ ನಾನು ಕೂತ್ಕೊಂಡಿದೀನಿ, ಬಿಫೋರ್ ಗೋಯಿಂಗ್ ಟು ಮಾಲ್ಗುಡಿ, ಸ್ವಾಮಿಯವರು 3 ನೇ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಆಕ್ಟ್ ಮಾಡಕ್ಕೆ ಶುರು ಮಾಡಿದ್ರು ಅಂತ ಕೇಳ್ಪಟ್ಟಿದೀನಿ. ಈಸ್ ಇಟ್ ಟ್ರೂ? ಹವ್ ಯುವರ್ ಜರ್ನಿ ಸ್ಟಾರ್ಟಡ್?




ಮಂಜುನಾಥ್: ನನ್ನ ಮೊದಲನೇ ಚಿತ್ರ ‘ಅಜಿತ್’ಅಂತ. 79-80 ರಲ್ಲಿ ಬಂದದ್ದು. ನನ್ನ ತಂದೆ ತಾಯಿ ಇಬ್ರುನೂ ಬಿ.ಎಚ್.ಇ.ಎಲ್. ನಲ್ಲಿ ಕೆಲ್ಸ ಮಾಡ್ತಿದ್ರು. ಅವ್ರು ಯಾರೂ ರಂಗಭೂಮಿ ಅಥವಾ ಸಿನಿಮಾದವರಲ್ಲ. ಅವರ ಕೊಲೀಗ್ ಒಬ್ರು ಪಾರ್ಟೈಮ್ ಪ್ರೊಡಕ್ಷನ್ ಮ್ಯಾನೇಜರ್. ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಪಾತ್ರ ಇತ್ತು ಅಜಿತ್ ಸಿನಿಮಾದಲ್ಲಿ ‘ಮುಸರೆ ಕೃಷ್ಣಮೂರ್ತಿ’ಯವರ ಮಗನಾಗಿ, ಜಯಮಾಲ ಅವ್ರು ಆ ಮಗನ ಕಿಡ್ನಾಪ್ ಮಾಡ್ತಾರೆ, ಅಂಬರೀಷ್ ಅವ್ರು ಸೇವ್ ಮಾಡ್ತಾರೆ. ಆ ಸಣ್ಣ ಪಾತ್ರದಿಂದ ನನ್ನ ಒಂದು ಪರಿಚಯ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರ ರಂಗಕ್ಕೆ. ಬಟ್ ಅದರಲ್ಲಿ ಅಂಬರೀಷ್ ಅವ್ರು ನನ್ನ ಆಕ್ಟಿಂಗ್, ಚುರುಕುತನ, ಅಥವಾ ತುಂಟತನ ನೋಡಿ ನನಗೆ ಇನ್ನೂ ನಾಲ್ಕು ಸಿನಿಮಾಗಳಲ್ಲಿ ಅವಕಾಶ ಕೊಡ್ಸಿದ್ರು. ಆ ತರ ‘ಹೊಸ ತೀರ್ಪು’ಅನ್ನೋ ಸಿನಿಮಾದ ಮೂಲಕ ನನ್ನ ಮತ್ತೆ ಅವರ ಪರಿಚಯ ಆಗಿದ್ದು. ನಾನು ಸಿನಿಮಾದಲ್ಲಿ ಎಂಟ್ರಿ ಆಗಿದ್ದು ಆಕಸ್ಮಿಕ, ಥಾಂಕ್ಸ್ ಟು ಅಂಬರೀಷ್ ಹಾಗೂ ಶಂಕರ್ ನಾಗ್. ಅವ್ರಿಂದ ನನ್ನ ಆ ಗ್ರೋತ್ ಹಾಗೆ ಮುಂದುವರೆಯಿತು.


ಪರಮ್: ನೇರವಾಗಿ ಶಂಕರ್ ಅವರ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬರೋಣ ಸರ್. ಯಾಕಂದ್ರೆ ನಿಮ್ಮ ಹಾಗೂ ಶಂಕರ್ ನಾಗ್ ಅವರ ಸಂಬಂಧ ಒಂದು ರೀತಿ ಬಿಡಿಸಲಾಗದ ಅನುಬಂಧ. ಶಂಕರಣ್ಣ ಅವ್ರ ಜೊತೆ ‘ಹೊಸತೀರ್ಪು’ ಇಂದ ಶುರುವಾಯ್ತು ಅಂದ್ರಿ. ಅದರ ನಂತರ ಸುಮಾರು ಸಿನಿಮಾಗಳು ಮಾಡಿದ್ರಿ. ಮಾಲ್ಗುಡಿ ಮಾಡಿದ್ರಿ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ. ಶಂಕರ್ ಹಾಗೂ ನಿಮ್ಮ ಒಡನಾಟದ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದಿಷ್ಟು ಮಾತನಾಡೋಣ ಸರ್’?


ಭಾಷೆ ಬರದ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ನಟಿಸಿ ಸೈ ಎನಿಸಿಕೊಂಡ ಜಾಣ ಬಾಲಕ

ಮಂಜುನಾಥ್: ತುಂಬಾ ಯುನೀಕ್ ರಿಲೇಶನ್ಶೀಪ್ ನಂದು ಮತ್ತೆ ಅವ್ರದ್ದು. ಎಲ್ಲ ಹೇಳ್ತಾರೆ ಫಾತರ್ ಫಿಗರ್ ಅಥವಾ ಎಲ್ಡರ್ಲಿ ಅಂತ. ಬಟ್ ಆಥರ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ. ಅವರ ಒಂದು ಎಕ್ಸ್ಟ್ರಾರ್ಡಿನರಿ ಗುಣ ಏನಂದ್ರೆ, ನಾನು ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನ ಹುಡುಗ ಆದ್ರುನೂ, ನನಗೆ ಅರ್ಥ ಆಗುವ ಭಾಷೆ, ಅಥವಾ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಅವ್ರು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಾಗಿ, ಅಷ್ಟು ಸರಳವಾಗಿ ಎಕ್ಸಪ್ಲೇನ್ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ರು. ಪ್ಲಸ್ ನಾನೂ ಅದೇ ತರ ಸ್ಪಂದಿಸ್ತಾ ಇದ್ದೆ ಅನ್ಸುತ್ತೆ. ಯಾಕಂದ್ರೆ ಆ ಸಿನಿಮಾ ಆದ್ಮೇಲೆ ‘ನೋಡಿಸ್ವಾಮಿ ನಾವಿರೋದೆ ಹೀಗೆ’ಸಿನಿಮಾ ಆಯ್ತು. ಅದ್ರಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮತ್ತೆ ಅವರ ಕೆಮೆಸ್ಟ್ರಿ ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿ ವರ್ಕೌಟ್ ಆಯ್ತು. ಮತ್ತೆ ಜನಗಳಿಗೂ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟ ಆಯ್ತು. ನಮಗೂ ಬಹಳ ಇಷ್ಟ ಆಯ್ತು, ನಂತರ ನನಗೆ ಅವರ ಟೀಮಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಎಂಟ್ರಿ ಸಿಕ್ತು.


ಸೋ ಅವರಿಗೆ ಮಾಲ್ಗುಡಿ ಡೇಸ್ ಬಂದಾಗ ನನಗೆ ಟಿ.ವಿ. ಸೀರಿಯಲ್, ಅಥವಾ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಅವಾರ್ಡ್, ಅದ್ಯಾವುದೂ ಐಡಿಯಾನೇ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ. ಏನೂ ಗೊತ್ತಿರ್ಲಿಲ್ಲ, ಶಂಕರಣ್ಣಂದು ಒಂದು ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಇದೆ. ಹೋಗಿ ಮಾಡ್ಬೇಕು ಅಷ್ಟೆ. ನಾವು ಪೂರ್ತಿ ಶೂಟ್ ಮಾಡಿರೋದು ಸಿನಿಮಾ ಕ್ಯಾಮರಾದಲ್ಲಿ, ಆ ಹಳೇ 1940 ದು ಫೀಲ್ ಕೊಡ್ಬೇಕೂಂತ. ಟೆಲಿವಿಷನ್ ಕ್ಯಾಮರಾ ಅವ್ರಿಗೆ ಇಷ್ಟ ಆಗ್ಲಿಲ್ಲ. ಸೋ ಸಿನಿಮಾ ಕ್ಯಾಮರಾದಲ್ಲೇ ಸಿನಿಮಾ ರೀತಿಯಲ್ಲೇ ನಾವು ಶೂಟ್ ಮಾಡಿರೋದು. ಸೋ ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಜನ ಕೇಳ್ತಾರೆ, “ಅದು ನಿನ್ನ ಮೊದಲನೇ ಟಿ.ವಿ. ಸೀರಿಯಲ್ ಹೇಗನ್ನಿಸ್ತು?” ಅಂತ. ಆದ್ರೆ ನನಗೆ ಯಾವಾಗ್ಲೂ ಗೊತ್ತಾಗ್ಲೇ ಇಲ್ಲ, ಅದು ಸೀರಿಯಲ್ ಅಂತ. ಬಟ್ ನನ್ನ ಬಿಗ್ಗೆಸ್ಟ್ ಛಾಲೆಂಜ್ ಇದ್ದದ್ದು, ನನಗೆ ಹಿಂದಿ ಬರ್ತಿರ್ಲಿಲ್ಲ. ಆಂಡ್ ಇಂಗ್ಲೀಷ್, ನಮ್ಮ ಬೆಂಗ್ಳೂರು ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ತರ ಒಂದು ಪದ ಆ ಕಡೆ ಈಕಡೆ ಹಾಕ್ಕೊಂಡು ಮಾತಾಡ್ತಾ ಇದ್ದೆ.


ನನಗೆ ನಿಜವಾದ ಛಾಲೆಂಜ್ ಇದ್ದದ್ದು ಅದೇ. ಪಾತ್ರ ಗೊತ್ತಿರ್ಲಿಲ್ಲ, ಇಡೀ ಸೆಂಟ್ರಲ್ ಕ್ಯಾರೆಕ್ಟರ್ ಅದೇಂತ ಗೊತ್ತಿರ್ಲಿಲ್ಲ. ಪಾತ್ರದ ಹೆಸರು ಸ್ವಾಮಿಂತ ಗೊತ್ತಿತ್ತು ಅಷ್ಟೇ. “ಶಂಕರ್ ಅಂಕಲ್ ಹೇಳಿದಾರೆ. ಮಾಡೊದು”ಅಷ್ಟೇ. ಇಷ್ಟೇ ಇದ್ದದ್ದು. ಭಯ ಏನು ಅಂದ್ರೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಗಪ್ಪಾ ಮಾಡೊದೂಂತ. ಯಾಕಂದ್ರೆ ನಾನು 23 ಸಿನಿಮಾ ಮಾಡಿದ್ದೆ. ಆಲ್ರಡಿ ಆಕ್ಟಿಂಗ್ ನ ಛಾಲೆಂಜಿಂಗಾಗಿ ತೆಗೊಳೊದರ ಬಗ್ಗೆ ಭಯ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ. ಆದ್ರೆ ಅದೆಲ್ಲಾ ಯಾವುದೇ ರೀತಿ ತೊಂದರೆಯಾಗದ ಹಾಗೆ ಎಕ್ಸಟ್ರಾ ಎಫರ್ಟ್ ಹಾಕಿ ಅರುಂಧತಿ ನಾಗ್, ಅವ್ರು ಪದ್ಮಾವತಿ ರಾವ್ ಅವ್ರು, ಪಿಂಟಿ, ಸೋಮು ಅವ್ರು ಜಗ್ಗಣ್ಣ, ಹಲವಾರು ಜನ ಅದನ್ನ ನನಗೆ ಹೇಳ್ಕೊಟ್ಟು, ಅದರ ಕನ್ನಡ ಅರ್ಥ ಹೇಳ್ಕೊಟ್ಟು, ಬ್ಯಾಕ್ಟುಬ್ಯಾಕ್ ಅದನ್ನ ಇಂಗ್ಲೀಷಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಶೂಟ್ ಮಾಡೋದು. ಆ ಮಾಡುವ ರೀತಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಷ್ಟ ಆಗ್ತಾ ಇತ್ತು.ಅದು ಬಿಟ್ರೆ, ಒಂದು ಪಿಕ್ನಿಕ್ ತರ ಇರ್ತಿತ್ತು.


ಆಗುಂಬೆಯಲ್ಲಿ ಶೂಟ್ ಮಾಡಿದ್ದು ನಾವು. ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೋ ಇಲ್ವೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಮಾಲ್ಗುಡಿ ಅಂದ್ರೆ ಆಗುಂಬೆ ಆಗುಂಬೆ ಅಂದ್ರೆ ಮಾಲ್ಗುಡಿ. ಇವತ್ತಿಗೂ ಆ ಬುಕ್ ತೆಗೆದು ನಾಲ್ಕು ಪೇಜ್ ಓದಿದ್ರೆ, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಮಾಲ್ಗುಡಿಗೆ ಹೊರ್ಟೋಗ್ಬಿಡುತ್ತೆ. ಅಷ್ಟು ಮುಗ್ಧತೆ ಆಗುಂಬೆಯಲ್ಲಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಹೊಟೇಲ್ ಇರ್ತಿರ್ಲಿಲ್ಲ. ನಾವು ಬಾಡಿಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿರ್ತಿದ್ವಿ. ನಾವು ಕೂಡ ಆಗುಂಬೆಯ ನಿವಾಸಿಯಾಗಿ ಇರ್ತಾ ಇದ್ವಿ, ಎರಡು ಮೂರು ತಿಂಗಳು.


ಆ ಖುಷಿ ಏನಿದೆ, ನಾವು ಸಂಜೆ ಕ್ಯಾಂಪ್ ಫಯರ್ ಹಾಕ್ಕೊಂಡು ಮಾತಾಡ್ತಾ ಇದ್ದದ್ದು. ಕೆಲವರು ಹಾಡು ಶುರು ಮಾಡ್ತಿದ್ರು. ಶಂಕರ್ ನಾಗ್ ಅವ್ರು ಮೃದಂಗ ಬಹಳ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನುಡಿಸ್ತಾ ಇದ್ರು. ಇದೆಲ್ಲಾ ನನಿಗೆ ಲೈಫಲ್ಲಿ ಮರೆಯಲಾಗದ ಎಕ್ಸ್ಪೀರಿಯನ್ಸ್. ಸೊ ವಂಡರ್ಫುಲ್ ಆಗಿತ್ತು ‘ಮಾಲ್ಗುಡಿ ಡೇಸ್’.


ಪರಮ್: ಶಂಕರ್ ಅವರ ವರ್ಕಿಂಗ್ ಪ್ಯಾಟರ್ನ್ ಹೇಗಿತ್ತು? ಅದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಗಮನಿಸಕ್ಕೆ ಆಗ್ತಿತ್ತಾ?


ಮಂಜುನಾಥ್: ಯಸ್ ಅಫ್ಕೋರ್ಸ್. ಅಂದ್ರೆ ವರ್ಕ್ ಯಾವತ್ತೂ ನಿಲ್ತಾ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ. ಅಂದ್ರೆ 24/7 ವರ್ಕಿಂಗೇ ಅವ್ರದ್ದು. ಮಲಗುವಾಗ ಡೀಪ್ ಸ್ಲೀಪ್ ಗೆ ಹೋದ್ರೆ ಮಾತ್ರ ಏನೂ ಇರ್ತಿರ್ಲಿಲ್ಲ. ಅವ್ರಿಗೆ ನಮ್ಮ ಥರ ಸೆಟ್ ಟೈಮ್ ಅಂದ್ರೆ ಇದು, ಸಂಜೆ ಪ್ಯಾಕ್ಅಪ್ ಆದ್ಮೇಲೆ ಮುಗಿತು, ಅಂತದ್ದೇನೂ ಇರ್ತಿರ್ಲಿಲ್ಲ. ಯಾವಾಗ್ಲೂ ಕೆಲ್ಸ, ಕೆಲ್ಸ ಕೆಲ್ಸ, ಯಾವುದೋ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಅವ್ರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿತ್ತೋ ಏನೋ “ನನಗೆ ಟೈಮ್ ಕಡಿಮೆ ಇದೆ, ಏನೇನು ಸಾಧನೆ ಮಾಡ್ಬೇಕು ಅದೆಲ್ಲ ಬೇಗ್ಬೇಗ ಮಾಡ್ಬೇಕೂಂತ”. ಯಾವಾಗ್ಲೂ ಬ್ಯುಸಿ ಇರ್ತಿದ್ರು. ಆಮೇಲೆ, ಅವ್ರಿಗೆ ಭೇದಭಾವ ಇರ್ತಿರ್ಲಿಲ್ಲ. ಚಿಕ್ಕ ಹುಡುಗ, ವಯಸ್ಸಾದವ್ರು, ಸೆಟ್ ಹುಡುಗ, ಪ್ರೊಡಕ್ಷನ್ ಬಾಯ್ ಯಾವುದೇ ಭೇದಭಾವ ಇರ್ತಿರ್ಲಿಲ್ಲ. ಒಬ್ಬ ಪ್ರೊಡಕ್ಷನ್ ಹುಡುಗ ಕೂಡ ಫ್ರೇಮ್ನಲ್ಲಿ ಏನಾದ್ರೂ ತಪ್ಪು ಕಂಡ್ರೆ, ಬಂದು ಹೇಳುವವ್ರು. ಅವ್ರನ್ನ ಅಪ್ರಿಸಿಯೇಟ್ ಮಾಡ್ತಿದ್ರು. ಅದನ್ನ ಆಕ್ಸಪ್ಟ್ ಮಾಡಿ ನಾವು ರೀ ಶೂಟ್ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ವಿ. ನಮ್ದೇನು? ಅವ್ರದ್ದೇನು? ಅಂತ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ.


ಭೇದಭಾವ ಮಾಡದ ಶಂಕರ್‌ ದೊಡ್ಡವ್ಯಕ್ತಿ ಆಗಿದ್ದು ಹೀಗೆ

ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಜೊತೆ ಒಂದಾಗಿ ಕೆಲ್ಸ ಮಾಡ್ತಿದ್ರು. ಆಮೇಲೆ ಇದನ್ನ ರಿಪಿಟಡ್ಲೀ ಹೇಳಕ್ಕೆ ಬಯಸ್ತೀನಿ. ನಮ್ಮ ಸೆಂಟರ್ ಆಫ್ ಗ್ರಾವಿಟಿ ಅವ್ರು. ಮಾಲ್ಗುಡಿ ಡೇಸ್ ಆಗ್ಬೇಕುಂತಂದ್ರೆ ಶಂಕರ್ ನಾಗ್ ಕಾರಣ. ಆರ್.ಕೆ ನಾರಾಯಣ್ ಅವ್ರು ಎಷ್ಟು ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಬುಕ್ ಬರ್ದಿದ್ದಾರೆ ಅಂದ್ರೆ, ಜಗತ್ಪ್ರಸಿದ್ದ ಅವ್ರು. ಬಟ್ ಅದಕ್ಕೆ ಫುಲ್ ಫ್ಲೆಡ್ಜ್ ಜೀವ ತುಂಬಿದ್ದಾರೆ. ಪುಸ್ತಕದ್ಮೇಲೆ ಸಿನಿಮಾ ಮಾಡಿದಾಗ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಕಂಪ್ಲೇಂಟ್ ಅಥವಾ ಯಾವುದೊ ಒಂದು ಕಂಪಾರಿಷನ್ ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತೆ. ಇದ್ರಲ್ಲಿ ಕಂಪಾರಿಷನ್ ಹಾಗು ಕಂಪ್ಲೇಂಟ್ ಎರಡೂ ಇಲ್ಲ. ಆ ಬುಕ್ ಗೆ ಕಂಪ್ಲೀಟ್ ಜಸ್ಟೀಸ್ ಮಾಡಿದ್ದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಶಂಕರ್ ನಾಗ್. ಅವ್ರು ಸಿಂಗಲ್ ಹ್ಯಾಂಡಡ್, ನಾವೆಲ್ಲ ಅವ್ರ ಸುತ್ತ ಓಡಾಡ್ತಾ ಇದ್ವಿ. ಆದ್ರೆ ಅವ್ರು ಸೆಂಟರಲ್ಲಿ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ನಿಂತ್ಕೊಂಡು ಆ ಕಥೆಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನ್ಯಾಯ ಒದಗಿಸಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.


ಪರಮ್: ಇನ್ನು ಟೈಮ್, ಸ್ಕೂಲ್ ಎಲ್ಲ ಹೇಗೆ ಮ್ಯಾನೇಜ್ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ರಿ?